Kerk van St. Kilian Bad Lausick

De St. Kiliankerk is een driebeukige Romaanse pijlerbasiliek. Het werd in 1105 gebouwd door Wiprecht von Groitzsch. Sint Kilian werd beschouwd als de patroonheilige van de Frankische kolonisten.
De kerk bleef grotendeels in zijn oorspronkelijke vorm behouden. In de 18e eeuw werd het kerkinterieur opnieuw ontworpen in barokstijl. Het kreeg ook een barokke toren, die vandaag de dag nog steeds het stadsbeeld bepaalt.
Opvallend is het romaanse westportaal, gemaakt van Rochlitz porfier tufsteen. Het ontwerp met dierenmotieven, gemaskerde hoofden en rijkelijk versierde boogriemen wordt in Saksen als een specialiteit beschouwd.
In 1957 werd het interieur van de kerk uit de 18e en 19e eeuw verwijderd om de romaanse oorsprong ervan te herstellen. Het laatgotische Mariaaltaar komt uit het dorp Witznitz (bij Borna), dat in 1920 plaats moest maken voor bruinkool. Het orgel is het werk van de Saksische meesterorgelbouwer Gottfried Silbermann. Het werd later uitgebreid door Johann Gottlieb Trampeli. Silbermann creëerde dit orgel oorspronkelijk voor de Johanniskirche in Chemnitz. Het werd later verkocht aan Auligk (bij Pegau) en uiteindelijk na restauratie in 1957 in de St. Kiliankerk geïnstalleerd.