Nikolaikirche

Bach begon zijn ambt in Leipzig hier op 30 mei 1723 met een cantate-uitvoering in kerkdiensten. Traditioneel is de kerkmuziek van St. Nikolai nauw verbonden met de naburige kerk van St. Thomas. Hoewel de Nikolaikirche werd beschouwd als de belangrijkste parochiekerk van Leipzig, had ze een eigen organist maar geen voorzanger. Als Thomaskantor en "Director musices" van Leipzig was Bach verantwoordelijk voor de kerkmuziek in de beide belangrijkste kerken van St. Nikolai en St. Thomas, evenals in de Nieuwe Kerk van St. Matthäi en de Peterskirche. De Nikolaikirche zag de meeste cantateuitvoeringen onder Bachs leiding. Ook de belangrijkste werken van Bach gingen hier in première, waaronder de Johannes-Passion (1724) en het Kerstoratorium (1734/35).

Door de vredesgebeden, die nog steeds elke maandag om 17 uur plaatsvinden, werd de Sint-Niklaaskerk het startpunt van de vreedzame revolutie in 1989 en daarmee een mijlpaal van de Duitse hereniging. De lichtinstallatie "public light" op het Nikolaikirchhof bestaat uit 144 gekleurde glazen kubussen die in de stoep zijn geplaatst. Het vertegenwoordigt een metafoor voor de actieve wil van burgers in Leipzig en weerspiegelt het proces van de situationele opflakkering van het politieke bewustzijn. De Sint-Niklaaszuil, die voor de kerk werd opgetrokken en met palmbladeren werd bekroond, met zijn classicistische zuilmotief van binnenuit de kerk, is ook bedoeld om ons te herinneren aan de deelnemers die geen ruimte meer konden vinden in de overvolle St. Nicolaaskerk in de herfst van '89.