Evangelische Kerk Löbnitz

De dorpskerk, die ruim 700 jaar oud is, heeft een indrukwekkende geschiedenis en herbergt belangrijke heilige relikwieën uit verschillende tijdperken. Daartoe behoren onder meer een groot aantal grafschriften, een ongeveer 400 jaar oud gevleugeld altaar en een voor Midden-Duitsland unieke prentenbijbelomslag (Biblia pauperum 1691). De Löbnitz-kerk werd voor het eerst vermeld in 1183 als een romaanse driebeukige Bachstone-basiliek. Het altaar werd in 1629 gebouwd door Georg Eckhard uit Freiberg en tussen 1973 en 1980 gerestaureerd door W. Pitzschler en P. Dietrich uit Crimmitzschau.
In 1688 begon de eerste renovatie van de kerk, waarbij deze werd omgebouwd tot hallenkerk. In 1930 en 1972 vonden uitgebreide renovaties/renovaties plaats. Sinds 2012 schittert het cultureel en historisch waardevolle schilderijenplafond in nieuwe pracht. Het is het grootste houten cassetteplafond uit de Renaissance in Midden-Duitsland met afbeeldingen.
Binnen in de kerk bevindt zich een rijkdom aan meubilair: patroonkast met zuilenkapiteel uit 1586, altaar uit 1629, doopvont uit 1603, preekstoel uit de 18e eeuw, talrijke grafschriften, vooral voor leden van de familie von Schönfeldt, die jarenlang in Löbnitz woonden. 567 jaar waren. Laatste Avondmaalreliëf (1932) van de beeldhouwer Otto Richter uit Löbnitz.

De Löbnitz-kerk heeft het grootste en meest uitgebreide schilderijplafond van Duitsland, ontworpen in 1691 door de Delitzsch-schilder Christian Schilling. Het bestaat uit 250 individuele cassettevelden. 82 velden zijn versierd met bloemmotieven en 168 bijbelse afbeeldingen (36 uit het Oude en 78 uit het Nieuwe Testament). Verder worden in de velden personen afgebeeld zoals de 16 profeten uit de Bijbel, de 12 apostelen en 4 evangelisten, evenals Mozes, Jezus, Luther en Melanchthon. De finale bestaat uit 18 afbeeldingen van engelen.

De Löbnitz-kerk is een halte op de Luther Trail in Saksen.

- Toilet beschikbaar voor bezoekers