Rosswein Cameliahuis

Bekend om de beroemde enkelbloemige rode Pillnitz-camelia, de op één na oudste camelia ten noorden van de Alpen in Europa. De camelia bereikt een hoogte en breedte van 6,50 meter en heeft een stamomtrek van meer dan 70 centimeter. De zuiver witte, dubbele bloemen worden tot 10 centimeter groot en bieden een magnifieke aanblik tijdens de bloeiperiode van ongeveer januari tot maart. Hij wordt terecht de "wintertheeroos" genoemd. Net als bij de Pillnitz-camelia is het exacte plantjaar van deze camelia niet vast te stellen. Het is gedocumenteerd dat graaf von Einsiedel al een orangerie bezat in Gersdorf bij Roßwein, met botanische rariteiten zoals sinaasappel- en mirtebomen, en dat hij na de aankoop van het landgoed Wolfstal in 1797 daar twee kassen liet bouwen. Omdat hij het hof van Frederik Augustus III bezocht, en de koning, net als graaf von Einsiedel, een groot plantenliefhebber was, zal hij vele botanische rariteiten uit de tuinen van het paleis van Pillnitz hebben ontvangen. Een oude kroniek onthult dat er al in 1830 een ware volksverhuizing naar landgoed Wolfstal plaatsvond vanwege de cameliabloei, wat erop wijst dat de cameliastruiken toen al een aanzienlijke omvang hadden bereikt. In 1845 kocht de lakenfabrikant Carl Friedrich Grafe landgoed Wolfstal, breidde het park vakkundig uit en ontwikkelde de kwekerij, inclusief een bloemenwinkel en boomgaard. Hij vond een uitstekende expert in meestertuinier Hartmann. Naast de camelia's konden bezoekers aralia's, azalea's, philodendrons, mirte- en sinaasappelbomen bewonderen, en in 1870 een bloeiende, boomachtige doornappel (Datura arborea). In 1905 kwam landgoed Wolfstal in handen van de gemeente Roßwein, die het sindsdien verhuurt. G. Atzenrot richtte er een "Vegetarisch Recreatiecentrum met buitenlucht en zonnebankfaciliteiten" op. In de jaren dertig richtte het echtpaar Mehner de herberg "Wolfstal Forest Inn" op, een populaire bestemming voor dagtochten. Dankzij het initiatief van meneer Mehner werd het Wolfstal tot beschermd landschap verklaard en hij en zijn personeel zorgden ook met grote toewijding voor de cameliakas. In 1956 nam de smederij van Roßwein de herberg over en vestigde er een leerlingenhuis. Emil Heller, een timmerman die boven het leerlingenhuis woonde (toen 67 jaar oud), werd de beheerder en verzorgde de camelia's met liefde. In 1961 moest de vervallen kas worden gerenoveerd en uitgebreid. Op dat moment waren er nog maar drie cameliaplanten over. Alleen de grote, dubbelbloemige witte cameliaboom overleefde de bouw van de nieuwe kas. De paleistuin van Pillnitz schonk Roßwein vervolgens twee 60 jaar oude, dubbelbloemige rode camelia's, die nu ook meer dan 100 jaar oud zijn.