Gereformeerde Kerk

Het gemeenschapscentrum, gebouwd in neorenaissancestijl en ontworpen door de architecten Gerhard Weidenbach en Richard Tschammer, wordt beschouwd als het eerste voorbeeld van een verenigd gebouw van de kerk en het aangrenzende predikantenhuis. Het ontwerp hiervoor werd in 1900 bekroond met de eerste prijs op de Wereldtentoonstelling van Parijs.

In die tijd waren kerken meestal vrijstaande gebouwen en zelden geïntegreerd in een huizenblok. Op de Tröndlingring, ten noorden van het historische stadscentrum, werden al deze normaliteiten echter verworpen en werd de eerste kerk gebouwd tussen 1896 en 1899, waarbij het predikantenhuis en de kerk in één gebouw werden gecombineerd. Het is voorzien van een 67 meter hoge toren en decoratieve elementen zoals erkers, luifels, balustrades en balkons.

De kerk werd zwaar beschadigd tijdens het zware bombardement op Leipzig in de nacht van 4 december 1943. De wederopbouw werd in 1969 voltooid, maar sinds 1950 werd de kerk weer voor diensten gebruikt. In 1989 nam de gemeenschap actief deel aan de Vreedzame Revolutie. Als eerste kerk na de Sint-Nicolaaskerk begonnen hier op 2 oktober de vredesgebeden. Op 9 oktober werd de demonstratie in het geheim gefilmd vanaf de kerktoren. Een dag later waren deze beelden op televisie te zien.