Organy Sauera w kościele św. Tomasza w Lipsku

Posiadał 63 głosy w trzech manuałach i pedale, a także mechaniczne skrzynie z membranami stożkowymi. Zaledwie 13 lat później wprowadzono pierwsze modyfikacje brzmieniowe i techniczne. Po objęciu przez Karla Straubego stanowiska organisty Thomasa w 1902 roku, opracowano plany rozbudowy instrumentu, które Wilhelm Sauer wdrożył w życie w 1908 roku: organy powiększono do obecnych 88 głosów z mechaniczną klawiaturą i rejestrami.

Z biegiem czasu brzmienie instrumentu ulegało zmianom w stylu neobarokowym, a następnie, począwszy od 1988 roku, został on poddany kilkuetapowej renowacji przez pracownię Christiana Schefflera do stanu z 1908 roku. Ze względu na swój rozmiar, jakość i znaczenie historyczne organy należą do najważniejszych późnoromantycznych instrumentów w Niemczech i mają status międzynarodowego zabytku.

Podczas renowacji kościoła w latach 1997-2000, organy były jedynym nadającym się do gry instrumentem i zostały mocno zniszczone przez pył budowlany. Dlatego w 2005 roku cały system rur, liczący około 6.000 piszczałek, został zdemontowany, oczyszczony, odnowiony i ponownie nastrojony. Jednocześnie konieczna była naprawa sklepienia nad organami z powodu pęknięć. Dzięki znacznym darowiznom, w szczególności od Stowarzyszenia Thomaskirche-Bach, wiernie zrekonstruowano również cztery brakujące rejestry pedałowe. Organy Sauera zostały ostatecznie ponownie poświęcone podczas uroczystej ceremonii w październiku 2005 roku.

I Praca główna C–a3

Dyrektor 16′

Dron 16′

Dyrektor 8′

Podwójny flet 8′

Główny skrzypek 8′

Gamba 8′

Flet 8′

Quintatön 8′

Gemshorn 8′

Flauto dolce 8′

Pokryte 8′

Dulciana 8′

Quint 5 1/3′

Oktawa 4′

Skrzypce 4′

Gemshorn 4′

Flet trzcinowy 4′

Oktawa 2′

Rauschquinte II  

Mieszanina III  

Cornett II–IV  

Ostre V  

Duży talerz IV  

Bombarda 16′

Trąbka 8′

II Podręcznik C–a3

Salicional 16′

Pokryte 16′

Dyrektor 8′

Szałamaja 8′

8′ harmonijka fletowa

Flet koncertowy 8′

Harmonijka ustna 8′

Flet trzcinowy 8′

Salicional 8′

Pokryte 8′

Dolce 8′

Oktawa 4′

Salicional 4′

Flauto dolce 4′

Quint 2 2/3′

Piccolo 2′

Cornett III  

Mieszanina IV  

Cymbel III  

Tuba 8′

Klarnet 8′

III Fala C–a3

Gamba 16′

Pokryte 16′

Dyrektor 8′

Altówka 8′

Spitzflute 8′

Quintatön 8′

Flûte d'Amour 8′

Gemshorn 8′

Pokryte 8′

Aeoline 8′

Głos najświętszy 8′

Praestant 4′

Flet poprzeczny 4′

Fugara 4′

Flet poprzeczny 4'

Quint 2 2/3′

Flautino 2′

Harmonia aetheria III  

Trąbka harmoniczna 8′

Obój 8′

Pedał C–f1

Majorbas 32′

Podstawa 32′

Kontrabas 16′

Dyrektor 16′

Skrzypce 16′

Gemshorn 16′

Subbas 16′

Bas Salicet 16′

Piękny zadaszony 16′

Quintbass 10 2/3′

Otwarty bas 8′

Oktawa 8′

Wiolonczela 8′

Gemshorn 8′

Flet basowy 8′

Dulciana 8′

Oktawa 4′

Flauto dolce 4′

Puzon 32′

Puzon 16′

Fagot 16'

Trąbka 8′

Klarna 4′

• Sprzęg ręczny II/I, III/I, III/II

• Sprzęgło pedałowe I/P, II/P, III/P

Łączniki zarówno indywidualnie w rejestrach ręcznych, jak i swobodnie

Kombinacje, a także funkcje przycisków/przełączników pedałowych na stałe

• Tuttikoppel (jako krok)

• Sprzęgło oktawowe pedału (jako pedał nożny)

• Ręczny łącznik suboktawowy (jako przycisk, = II/I sub)

• Stałe kombinacje: Mezzoforte, Tutti

• Pedały fortepianowe, mezzoforte, forte i tutti

• Pedał zatrzymuje się, ręka zatrzymuje się, stroik zatrzymuje się włączony i wyłączony

• trzy dowolnie regulowane kombinacje

• Rolka z ogranicznikiem (sprzęgła nie są zintegrowane z rolką)

• Listwa progowa do Manual III

• Akcja pneumatyczna rurowa (akcja grająca i zatrzymująca)

• Zakres tonów (a' = 443 Hz przy ok. 21° Celsjusza): Manualny C-a''', Pedałowy C-f'

• Równomierna regulacja temperatury