Organy Silbermanna w St. Georgenkirche Rötha

Czyste tony i wielki blask – tym właśnie charakteryzują się arcydzieła Gottfrieda Silbermanna (1683-1753), uznawanego za najważniejszego środkowoniemieckiego organmistrza okresu baroku. Budowy organów uczył się od swojego brata Andreasa, a w 1711 roku założył własną firmę we Freibergu. Ponad trzy wieki temu zlecił budowę organów w Rötha patron kościoła Christian August Freiherr von Friesen. Kiedy Silbermann ukończył budowę wraz z Zachariasem Hildebrandtem, także ważnym budowniczym organów, zainaugurowano inaugurację organów jego Thomanerom i specjalnie skomponowaną kantatę ku wielkiemu zadowoleniu ówczesnego tomaszakantora Johanna Kuhnau. W czerwcu 1840 roku Felix Mendelssohn Bartholdy zainspirował się „srebrnym dźwiękiem”. Grał na organach w St. Georgen i St. Marien i cieszył się ich dźwiękami. W 1796 roku uniwersytecki budowniczy organów Stephani zainstalował przełączalne sprzęgło pedałowe. Ostatnia większa renowacja miała miejsce w latach 1979-80 przez firmę Eule.

Dziś organy Silbermanna w St. Georgenkirche, a także zbudowane trzy lata później organy Silbermanna w Röthaer St. Marienkirche, są jedną z kulturalnych latarni morskich w Lipsku Neuseenland. W obu kościołach mile widziani są turyści organowi i organiści z całego świata. W Rötha regularnie odbywają się Europejska Akademia Organowa i Konkurs Organowy Bacha.

Usposobienie

Główne dzieło (C, Dc''')
1 dron 16'
2 Główny 8'
Flet 3-rurowy 8'
4 Oktawa 4'
Flet 5-ramienny 4'
6 Quinta 3’
7 Oktawa 2'
8 Kornet 3 razy od ok
9 mieszaniny 3 razy
10 talerzy 2-krotnie

Oberwerk (C, Dc´´”)
11 Gedackt 8'
12 Quintadena 8'
13 Główny 4'
Flet 14-rurowy 4'
15 Nasatów 3’
16 Oktawa 2'
17 Tercja 1 3/5”.
18 Quinta 1 1/2”.
19 Sifflet 1”.
20 mieszaniny 3 razy

Pedał (C, Dc”)
21 Główny bas 16'
22 Trąbka 16'
23 trąby 8'

Ręczne sprzęgło przesuwne
Złącze pedału (I/P), przełączane od 1796 r
Drżący

Wysokość wokalu
Dźwięk chor, obecnie 464,9 Hz/a¹

nastrój
równe od 1832 roku

Pisownia jest zgodna z tradycją.