Rozpad stawu powodziowego Grimma

Kamieniołomy znajdują się na południe od Grimmy, w sercu lasu klasztornego Grimma, pomiędzy wioskami Großbardau i Großbothen. Wydobywano tam porfir kwarcowy Rochlitz. Pochodzi on z erupcji wulkanicznych sprzed około 294 milionów lat, podczas których uformowała się również kaldera Rochlitz. Porfir Rochlitz powstał w wyniku gwałtownej erupcji z mieszaniny gorących gazów, popiołu i uniesionych fragmentów skał (chmur żaru). Taka skała nazywana jest ignimbrytem (od łacińskich słów ignis = ogień, imber = deszcz).

Dawny kamieniołom ma średnicę około 150 metrów i jest wypełniony wodą. Ściany kamieniołomu osiągają wysokość od 15 do 20 metrów.

Dwa wejścia do tunelu znajdują się w północnej ścianie kamieniołomu. Ich pochodzenie jest przedmiotem spekulacji. Zostały one prawdopodobnie zbudowane pod koniec II wojny światowej i miały służyć jako tajne obiekty odporne na bombardowanie, służące do przenoszenia przemysłu niezbędnego w czasie wojny. Projekt ten został jednak porzucony przed ukończeniem, gdy Großbothen zostało wyzwolone przez wojska amerykańskie 12 kwietnia 1945 roku.