Kościół klasztorny św. Augustyna Grimma

Augustianie rozpoczęli budowę klasztoru nad brzegiem Muldy w 1287 roku, ale poza kościołem nie pozostało nic innego. Już w 1315 roku został częściowo zniszczony przez powódź. Niekorzystne położenie w pobliżu rzeki doprowadziło do powtarzających się zniszczeń aż do tego stulecia (ostatnio w czerwcu 2013 r.), mimo że tereny miejskie na tym obszarze zostały na przestrzeni wieków zapełnione o około dwa metry. Po pożarze w 1430 roku kościół klasztorny odbudowano i ponownie konsekrowano 8 czerwca 1435 roku. Imponująca konstrukcja o grubości ścian wynoszącej prawie półtora metra ma ponad 54 metry długości, średnią szerokość ponad dwanaście metrów i wysokość 19 metrów.
Kościół klasztorny służył zakonowi augustianów pustelników aż do czasów reformacji około 1541 roku, następnie jako kościół przyległej szkoły książęcej i regionalnej w Grimma do 1937 roku, następnie do 1975 roku – na mocy umowy użytkowania z miastem Grimma jako budynku właściciela – okazjonalnie jako kościół ewangelicki. Po tym, jak w 1989 r. opustoszał, został zamknięty przez władze budowlane i doszło do znacznego zawalenia się dachu, po upadku NRD wymieniono dach, co umożliwiło przebudowę.

Informacje o dostępności

Kościół klasztorny jest dostępny bez barier.
W ratuszu obok kościoła klasztornego znajduje się ogólnodostępna toaleta przystosowana dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich.