Stary domek myśliwski Wermsdorf

Rozległe, bogate w zwierzynę lasy Wermsdorf skłoniły elektora Christiana II do zbudowania w latach 1607–1610 pierwszego domku myśliwskiego na miejscu starego dworu. Całość była bardzo prosta i dlatego wkrótce została przebudowana i rozbudowana w stylu niemieckiego renesansu w latach 1617–1626 na polecenie elektora Johanna Georga I. Budowniczy Simon Hoffmann nadał zamkowi obecny kształt.

Dziedziniec tworzą trzy nieregularne skrzydła, liczne szczyty efektownie ożywiają elewacje, a szczególną ozdobę stanowi wykusz z artystyczną grafiką z piaskowca. Obydwa główne skrzydła oddziela ośmiokątna wieża schodowa z latarnią i zakrzywionym kapturem.

W latach 1626-1628 budynek pełnił funkcję elektoratu myśliwskiego. Jednak zawierucha wojny 30-letniej przerwała faktyczny cel aż do roku 1685. Odtąd posługiwał się nim elektor Jan Georg III. ponownie jako domek myśliwski. W 1696 roku elektor August Mocny przekazał zamek swojemu namiestnikowi, księciu Egonowi von Fürstenberg, z poleceniem przeznaczenia tutejszych lasów do polowań par force.

Po śmierci Fürstenberga w 1716 r. August Mocny przejął zamek z całym wyposażeniem myśliwskim, aby umożliwić jego dalszą rozbudowę dla księcia elektora. Wraz z budową Hubertusburga „Stary Pałac Myśliwski” stracił na znaczeniu. Pełnił funkcję domu gościnnego i mieszkania dla służby. W 1873 roku ówczesny król Saksonii nakazał przebudować zamek na potrzeby polowań dworskich. Do 1918 roku był to królewski pałac myśliwski. Po wywłaszczeniu książąt całe wyposażenie domu przewieziono do Moritzburga lub wystawiono na licytację. Pokoje przekształcono w apartamenty i powierzchnie biurowe.

Obecnie w Starym Pałacyku Myśliwskim mieści się nie tylko urząd gminy, ale także biuro informacji turystycznej, centrum spotkań kulturalnych, urząd stanu cywilnego w Wermsdorfie i lokalny posterunek policji.