Staw kaolinowy

Kaolin z Colditz jest nierozerwalnie związany z produkcją pierwszej europejskiej porcelany. Z kopalni na północno-wschodnim krańcu wsi uczeni Johann Friedrich Böttger i Ehrenfried Walther von Tschirnhaus wydobyli jeden z surowców do swoich udanych eksperymentów z produkcją porcelany twardej – wytwarzanej w manufakturze w Miśni od 1708 roku.

Glina w tym złożu powstała pod koniec okresu kredowego, około 65 milionów lat temu. W ciepłych i wilgotnych warunkach klimatycznych porfir kwarcowy przekształcił się w kaolin poprzez głębokie wietrzenie i procesy chemiczne. Zalegał on kilka metrów pod powierzchnią, tworząc warstwę o grubości od 8 do 12 metrów.

Przy Dresdener/Leisniger Straße znajdowało się kilka bardzo produktywnych kopalni. Zaopatrywały one w surowce firmy ceramiczne Colditz, np. fabrykę szamotu Eismann & Stockmann naprzeciwko, fabrykę wyrobów fajansowych Thomsberger i Hermann, a kolejką linową przez Muldę – fabrykę wyrobów fajansowych Colditz AG na Furtweg.