Ciała dysydenckie

Wystawa Dissident Bodies gromadzi prace, które eksplorują ciało i jego doświadczenie w coraz bardziej postludzkiej teraźniejszości. Wystawa odchodzi od czysto antropocentrycznego rozumienia życia, koncentrując się na nowych formach podmiotowości, które wyłaniają się z technologicznych, ekologicznych, politycznych i emocjonalnych uwikłań. Ciało jawi się jako otwarta, relacyjna przestrzeń, w której spotykają się różnorodne wpływy. Tematy takie jak hybrydyzacja, metamorfoza, płynność oraz napięcie między naturą a technologią kształtują eksplorację nowych form ucieleśnienia.
Koncentrując się na potencjale ciała w stanie płynności i bycia w pewnym sensie „pomiędzy”, Dissident Bodies traktuje queerowość, alienację, rasowość i hybrydowość nie jako sztywne kategorie, lecz jako dynamiczne procesy. Ciało jawi się jako ruchomy próg – między tożsamością a innością, między sobą a innym – osadzony w sieci nieustannie transformujących się relacji.