Osada Nibelungen (Rundling)

Architektura BAUHAUS: Po pierwszej wojnie światowej sytuacja mieszkaniowa w Lipsku była krytyczna - brakowało 13 000 mieszkań dla 26 000 osób poszukujących zakwaterowania. Architekt Hubert Ritter połączył te nowe wymagania w swoim miejskim osiedlu w Lößnig, które trwało od 1929 do 1930 roku. Wzorował się na budynkach z okresu neolitu, które były ułożone w okrągłe struktury. Tak zwany Rundling został zbudowany w stylu Bauhaus i był wizją nowoczesnego życia Rittera. Okrągła struktura łączy życie osiedla i podkreśla wspólnotowy charakter dzielnicy mieszkalnej. Krzyżujące się ulice osiedlowe przecinające pierścienie stanowią wizualne osie, elementy strukturyzujące i wejścia w tym samym czasie.

Wykorzystał wznoszące się ukształtowanie terenu dla zabudowy pierścieniowej i kazał zbudować wewnętrzny pierścień o jedną kondygnację wyżej. W sumie okrągły pierścień składa się z 24 domów i ma średnicę 300 metrów na zewnętrznym pierścieniu. Odstępy między domami w środkowym pierścieniu zostały pozostawione szersze, aby stworzyć wizualne połączenia ze wszystkich punktów.
Rundling mieści 609 mieszkań w różnych rozmiarach i układach. Każde z nich zostało zaprojektowane tak, aby zapewnić optymalne warunki oświetleniowe. Dużą wagę przywiązano również do terenów zielonych wokół budynków. Pierwotnie w centrum Rundling znajdował się nawet brodzik, a obecnie posadzono tam róże.