Kościół miejski St Egidien Colditz

Kościół St Egidien znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie zamku Colditz. Jest to największy kościół w mieście Colditz 
Po raz pierwszy został wspomniany w dokumencie z 1286 roku. Po zniszczeniu w pożarze w 1430 r. został odbudowany w 1504 r. Chór muzyczny z żebrowym sklepieniem wykonanym z porfiru Rochlitz jest jedyną zachowaną częścią kościoła. Ołtarz główny, podarowany przez elektorową Zofię w 1598 roku, jest historycznie uderzający.

Elektorowa jest również znana ze swojego szerokiego zaangażowania społecznego na rzecz mieszkańców miasta, które zostało docenione już podczas jej pobytu w Colditz. Pamiątkowe tablice wyrzeźbione z porfiru na prawej i lewej ścianie prezbiterium świadczą o tym dobroczynnym zachowaniu. Niegdyś znajdowały się one po prawej i lewej stronie drzwi do przedsionka. Organy zbudowane w latach 1876/77 przez W. E. Schmeissera z Rochlitz zastąpiły organy z lat 1575 i 1707, które znajdowały się wówczas na emporze północnej, natomiast nowe organy przeniesiono na emporę zachodnią. Są to organy dwumanuałowe o działaniu pneumatycznym.

Krzyż pochodzi z czasów przed reformacją, a jego styl jest niezwykły. Widać na nim głębokie wycięcie w klatce piersiowej, które prawdopodobnie służyło w przeszłości do odprawiania rytuałów kościelnych. Kolejny krucyfiks znajduje się w pomieszczeniu na prawo od ołtarza. Chociaż nie jest on widoczny dla odwiedzających kościół, nadal jest konserwowany.

Przyjaciel Marcina Lutra, Wacław Linck, który urodził się w Colditz w 1483 roku i uczęszczał tutaj do szkoły, jest również uważany za cenioną postać. Po studiach w Lipsku i Wittenberdze wywarł formacyjny wpływ na ówczesny system kościelny. Przypisuje mu się wprowadzenie reformacji w Altenburgu i Norymberdze, co przyniosło rozległe zmiany w historii kościoła, które mają wpływ do dziś. Upamiętnia go tablica pamiątkowa w przedsionku. Stare płytki są widoczne za skrzynią naprzeciwko tablicy. Są to ostatnie z dawnej podłogi.

Ostatnim uroczystym wydarzeniem było 500-lecie dzwonów. Uczczono ją nabożeństwem ekumenicznym w kościele w grudniu 2005 roku. W 2013 roku chór obchodził 425-lecie istnienia. Jest to jeden z najstarszych chórów kościelnych w Saksonii.