Kościół

W bezpośrednim sąsiedztwie zamku Colditz znajduje się kościół św. Egidiego. Jest to największy kościół w mieście Colditz
Po raz pierwszy wspomniano o nim w dokumentach w 1286 roku. Po zniszczeniu w wyniku pożaru w 1430 roku został odbudowany w 1504 roku; jedyną zachowaną częścią budynku jest chór główny z sklepieniem żebrowym wykonanym z porfiru z Rochlitz. Z historycznego punktu widzenia na szczególną uwagę zasługuje ołtarz główny, ufundowany w 1598 roku przez księżną elektorową Zofię.

Księżnej elektorowej przypisuje się również szerokie zaangażowanie społeczne na rzecz mieszkańców miasta, co doceniono już podczas jej pobytu w Colditz. Po prawej i lewej stronie ścian w prezbiterium osadzone są tablice pamiątkowe wykute z porfiru, które nawiązują do tej życzliwej postawy. Pierwotnie znajdowały się one po prawej i lewej stronie drzwi do przedsionka. Dopiero później przeniesiono je do prezbiterium.

Organy zbudowane w latach 1876/77 przez W. E. Schmeissera z Rochlitz zastąpiły organy z lat 1575 i 1707. Te ostatnie znajdowały się wówczas na północnej empory, podczas gdy nowe organy przeniesiono na empory zachodnią. Są to organy dwumanuałowe z trakturą pneumatyczną.

Krucyfiks pochodzi z okresu przed reformacją, a jego styl jest niezwykły. Widoczna jest na nim głęboka rana cięta na piersi, która z pewnością była dawniej wykorzystywana do rytuałów kościelnych. W pomieszczeniu po prawej stronie ołtarza znajduje się kolejny krucyfiks. Chociaż nie jest on widoczny dla wiernych, to jednak jest odpowiednio konserwowany.

Za cenioną osobistość uważa się również przyjaciela Marcina Lutra, Wenceslausa Lincka, który urodził się w 1483 roku w Colditz i uczęszczał tu do szkoły. Po studiach w Lipsku i Wittenbergu wywarł znaczący wpływ na ówczesny system kościelny. To właśnie jemu przypisuje się wprowadzenie reformacji w Altenburgu i Norymberdze, co pociągnęło za sobą daleko idące zmiany w historii Kościoła, odczuwalne do dziś. W przedsionku upamiętnia go tablica pamiątkowa. Za skrzynią naprzeciwko tablicy widoczne są stare płytki. Są to ostatnie fragmenty dawnej podłogi.

Niedawnym uroczystym wydarzeniem była 500. rocznica powstania dzwonów. Zostało ono uroczyście uczczone w kościele podczas ekumenicznego nabożeństwa w grudniu 2005 roku. Kolejna rocznica miała miejsce w 2013 roku – chór świętował swoje 425-lecie. Jest to jeden z najstarszych chórów kościelnych w Saksonii.