Tartak Thallwitz

Pierwsza wzmianka o tym zabytku techniki, notabene jedynym tego typu w Saksonii, pochodzi z 1790 roku, choć może być znacznie starsza. Historyczne mapy z początku XVII wieku pokazują już taki młyn na Lossie.
Koło wodne o średnicy 2,60 metra i mocy około 10 KM działało niezawodnie do 1985 roku i napędzało technologię tartaku. Od 1985 r. zadanie koła wodnego przejął silnik elektryczny. Działalność tartaku została ostatecznie zakończona w 1990 r. Ten zabytek techniki nie popadł w ruinę dzięki inicjatywom naszego stowarzyszenia i gminy Thallwitz w roku 1998  z rekonstrukcją kanału wodnego, koła wodnego i wału koła. W dniu 24 września 1998 r. tartak mógł być ponownie zasilany energią wodną. Wiele części tartaku zachowało się w oryginalnym stanie. Można to zobaczyć na własne oczy, zaglądając do piwnicy lub na sanie do kłód.
Lokalne stowarzyszenie dziedzictwa przejęło konserwację i opiekę nad tartakiem i zapewnia, że technologia nadal działa niezawodnie podczas wycieczek z przewodnikiem lub w regularne dni młyna.
 

.