Organy Bacha w kościele Thomaskirche w Lipsku

Powstały z inicjatywy organisty św. Tomasza Ullricha Böhme i zostały zbudowane przez warsztat organowy Geralda Woehla. Organy znajdują się w północnej emporze naprzeciwko okna Bacha.

Jego obudowa przypomina barokowe organy w kościele uniwersyteckim św. Pawła, które zostały zniszczone w 1968 roku. Johann Sebastian Bach grał i sprawdzał te barokowe organy w 1717 roku. Woehl dostosował obudowę do warunków przestrzennych w kościele św. Tomasza oraz do czteromanuałowej specyfikacji nowego instrumentu, który jest zwieńczony dodatkowym Oberwerkiem. 

Organy mają 61 przystanków na czterech manuałach (Hauptwerk, Oberwerk, Brustwerk i Echo), a także pedał i są oparte na historycznej specyfikacji z czasów Bacha. Zostały one zaprojektowane w 1698 roku przez Johanna Christopha Bacha, wuja Johanna Sebastiana Bacha, dla kościoła św. Johann Sebastian Bach doświadczył budowy tego instrumentu jako dziecko i najwyraźniej był pod jego głębokim wpływem, ponieważ wielokrotnie domagał się podobnych kolorów tonów w późniejszych raportach. Jednak oryginalny instrument z Eisenach już dziś nie istnieje.

Brzmienie organów Bacha jest również wzorowane na XVIII-wiecznym budownictwie organowym w środkowych Niemczech: zarówno konstrukcja piszczałek, jak i ich brzmienie sprawiają, że są one szczególnie odpowiednie do wykonywania dzieł organowych Johanna Sebastiana Bacha.