Organy Sauera w kościele Thomaskirche w Lipsku

Miała 63 przystanki na trzech manuałach i pedale, a także mechaniczne skrzynie stożkowe. Pierwsze zmiany tonalne i techniczne zostały wprowadzone zaledwie 13 lat później. Po tym, jak Karl Straube objął stanowisko organisty St Thomas's w 1902 roku, opracowano plany rozbudowy instrumentu, które Wilhelm Sauer zrealizował w 1908 roku: organy zostały powiększone do obecnego rozmiaru 88 przystanków z pneumatycznym działaniem i zatrzymaniem.

Z czasem brzmienie instrumentu zostało zmodyfikowane w stylu neobarokowym, zanim zostało przywrócone do stanu z 1908 roku w kilku etapach przez warsztat Christiana Schefflera od 1988 roku. Ze względu na swój rozmiar, jakość i historyczne znaczenie, organy są jednym z najważniejszych późnoromantycznych instrumentów w Niemczech i mają status międzynarodowego zabytku.

Podczas renowacji kościoła w latach 1997-2000, był to jedyny instrument nadający się do gry i był silnie zanieczyszczony pyłem budowlanym. Z tego powodu w 2005 r. usunięto, wyczyszczono, wyremontowano i ponownie nastrojono całą instalację rurową z około 6 000 rur. W tym samym czasie sklepienie nad organami musiało zostać naprawione z powodu pęknięć. Dzięki rozległym darowiznom, w szczególności od stowarzyszenia Thomaskirche-Bach e.V., cztery brakujące pedały mogły zostać zrekonstruowane zgodnie z oryginałem. Organy Sauera zostały ostatecznie poświęcone w październiku 2005 roku.