Organy jaskółczego gniazda w Paulinum

Organy Schwalbennesta na Uniwersytecie w Lipsku zawdzięczają swoje powstanie zaangażowaniu prof. dr Winfrieda Schrammeka (†), który zwrócił uwagę na opis organów paulińskich u Michaela Praetoriusa. W jego "Syntagma musicum II" z 1619 roku wymienione są organy z ok. 1527 roku. Samuel Scheidt zaakceptował ten instrument, który prawdopodobnie został przerobiony przez Ibacha i prawdopodobnie zawierał starsze elementy z poprzedniego instrumentu. Jego raport stwierdza "...tremulant, który według wszystkich organistów jest szlachetnym i głównym dziełem..."
Organy Schwalbennest zostały zaprojektowane na podstawie dyspozycji wspomnianej przez Praetoriusa.

Organy Schwalbennest są podzielone na Oberwerk, Unterwerk, Brustwerk i Pedał na dwóch manuałach i pedale. Messing Regall 8' Brustwerk jest grany z drugiej klawiatury (Oberwerk). Oberwerk waha się od śpiewającego Wielkiego Głównego 16' w fasadzie do 12-krotnej mieszanki, w której koncepcja późnośredniowiecznego Blockwerk jest nadal obecna. Pedał przejmuje dwie transmisje z Oberwerk (Großprinzipal 16' i Prinzipal 8') i dodaje trzy własne przystanki (Posaune 16', Subbass 16'; Cornet 2' jako korona dźwiękowa). Obudowa zamyka się pod Unterwerkiem elegancko zakrzywionym Cul de Lampe. Tutaj znajdują się kolorowe przystanki Zimbeln 2-fold (z częstymi, wysokimi powtórzeniami) i Klein Octävelein 1', które umożliwiają różnorodnie mieniące się rejestracje szczelinowe renesansowych organów.
Klawiatura manuału i pedału została zaprojektowana z krótką oktawą.
12-rzędowa mieszanka, wykonywana bez powtórzeń z rosnącymi chórami na bazie 4' od 7-12 szeregów, była równie ekscytującym projektem jak "Groß blechen Kälber Regal", dla którego konstrukcji nie było tradycji.
Dzięki nowym organom Metzlera, w bardzo różnorodnym lipskim krajobrazie organowym wciąż stylistyczna luka została zamknięta: Jako instrument strojony konsekwentnie z promiennie czystymi tercjami i z bogactwem brzmienia typowym dla organów renesansowych jest oprócz swoich liturgicznych zadań do interpretacji muzyki organowej  XVI i XVII wieku. i XVII wieku najlepiej nadaje się. Muzyka z okresu późnego gotyku i utwory z XVIII wieku, które mogą być wykonywane w środkowym rejestrze lub współczesne kompozycje i improwizacje również mają tu swoje miejsce.
Instrument był dostępny w latach 2015-2021 w pierwszym etapie rozbudowy, składającym się z siedmiu przystanków dźwiękowych, tremulanta i Vogelsanga. We wrześniu 2021 roku organy zostały uzupełnione o 11 dodatkowych przystanków. Rezultatem jest dzieło wybitnego rzemiosła, technologii i dźwięku. Od tego czasu organy Schwalbennesta zachwycają publiczność czystością brzmienia, radością z gry, szeroką gamą kolorowych opcji rejestracji i wszechstronnymi możliwościami łączenia z konstelacjami wokalno-instrumentalnymi. W utworach chóralnych średnica ma bardzo pozytywny wpływ na intonację.

Dyspozycja

OBERWERK
Großprinzipal 16' (w fasadzie) Prinzipal 8'
Oktave 4'
Rohrflöte 8' Quinta 3'
Superoctava 2'
Mixtur 7-12-fach Rauschpfeif-Zimbeln 2f.
Brass Regall 8' w skrzyni

UNTERWERK
Prinzipal 4' (w prospekcie) Grobgedackt 8'
Mittelgedackt 4'
Klein Octävelein 1'
Cymbały 2f.
Groß blechen Kälber Regal 8'

PEDAŁ
Großprinzipal 16' (Transmission OW)
Prinzipal 8' (Transmission OW)
Subbas 16'
Trombony 16'
Kornet 2'

2 Zimbelsterne
Koło dzwonowe (bieżnik)
Tambur (bieżnik)
Vogelsang
Tremulant

Złącza UW-.OW, UW-P, OW-P
Średniotonowy temperament (1/6 przecinka)
Krótka oktawa
a1 = 465 Hz.
2 miechy czerpakowe